Naha Kagiatan Leutik Téh Kudu Dipasrahkeun ka Asisten?

Unggal poé sok aya waé nu kudu digarap: ngajawab talatah, nyatet rapat, ngarapihkeun daptar peserta, ngingetan jadwal. Hiji-hijina teu beurat. Tapi lamun geus numpuk, waktos pikeun mikirkeun hal anu penting jadi béak.

Tilu tanda kagiatan téh hadé dipasrahkeun

• Waktosna matak ngabosenkeun. Nyalin data ti hiji tempat ka tempat séjén, conto.
• Rumusna teu robah. Unggal bulan sarua waé, ukur tanggalna béda.
• Hasilna gampang diparios. Lamun salah, katingali langsung.

Naon anu teu kudu dipasrahkeun

Kaputusan anu ngarobih kahirupan jalma, nulis ngaran jalma tanpa widi, jeung naon waé anu eusina rusiah. Kagiatan kitu mah tetep kudu ku jalma.

Bérésna kumaha?

Sebutkeun waé dina basa sapopoé: "lebetkeun ieu ka laporan mingguan" atawa "ingetan abdi isukan tabuh salapan". Teu kedah diajar paréntah anu rumit.

Anu penting: anjeun tetep nu mariksa sareng nu mutuskeun. Asisten mah ukur ngagarap.